Podstawy Jogi

Praktykanci jogi

Do najsłynniejszych praktykantów drogi Tumno, czyli Jogi Wewnętrznego Żaru należeli tybetański buddyjski jogin Milarepa oraz jego uczeń Gampopa. Tonglen z kolei jest to Praktyka Dawania oraz Brania. Praktyka ta polega na pracy ze schematem odruchowego uciekania od doświadczania bólu, jak również na dążeniu do szybkiego uzyskania przyjemności. W swoich założeniach praktyka ta ma na celu rozwijanie współczucie dla wszystkich istot, co w konsekwencji prowadzi do bodhiczitty. Praktyka ta posiada również efekty uboczne. Tutaj efektem ubocznym jest fakt rozwoju życzliwego stosunku do samego siebie oraz wzrost wartości osobowej. Ponadto praktyka ta zmienia cierpienie w taki instrument, który usuwa przeszkody, jakie pojawiają się na drodze do urzeczywistnienia natury umysłu. Praktyka ta narodziła się w Indiach. Została ona sprowadzona do Tybetu w XI wieku. Praktyka ta posiada swój aspekt psychologiczny. Lajajoga natomiast stanowi hinduistyczny system praktyki jogi. Praktyka ta jest oparta na rozwijaniu ćakr, jak również ma na celu budzeniu energii kundalini. Cel duchowy lajajogi opisany jest w traktacie Jogabidźa. Lajajoga, jako rodzaj jogi, kładzie nacisk na praktykowanie takich ćwiczeń, jak na przykład mantra, mudra oraz jantra. Tutaj mamy do czynienia zarówno z pracą z dźwiękiem, z pracą z postawą, z pracą z gestem, jak również z pracą ze znakami oraz symbolami. Sama mantra poleg ana tym, że oczyszcza narząd mowy oraz zmysł słuchu. Z kolei mudra uzdatnia ciało w celu przepływu wyższych energii.

Podobne artykuły

Milam
Milam, czyli Joga Snu transliteracja Wyliego stanowi praktykę religijną buddyzmu Diamentowej Drogi oraz bon. Droga ta prowadzi do zachowania świadomości podczas snu. Jej celem jest urzeczywistnienie tożsamości natury zjawisk, takich jak sen oraz jawa. Osoba, która praktykuje tą drogę może stwarzać obrazy oraz podróżować we śnie do dowolnych miejsc. Phowa, czyli Joga Przeniesienia Świadomości jest kolejną z praktyk buddyzmu Diamentowej Drogi. Ta droga ma umożliwić osobie praktykującej odrodzenie się w Czystej Krainie Buddy Nieograniczonego Światła po śmierci. W krainie tej będą zapewnione wszystkie warunki do dalszego rozwoju. Znakiem powodzenia tej praktyki jest pojawienie się na czubku głowy niewielkiego fizycznego otworu bądź też kropelki krwi. Tummo, czyli Joga Wewnętrznego Żaru, inaczej mówiąc jeszcze- Joga Ciepła Psychicznego, jest to kolejna z praktyk religijnych buddyzmu Diamentowej Drogi. Droga ta jest związana z opanowaniem subtelnych energii. Opanowanie to jest możliwe poprzez medytacje na nadi,, czyli kanały energii, pranę, czyli wiatry energii oraz bindu, czyli...

Praktykanci jogi
Do najsłynniejszych praktykantów drogi Tumno, czyli Jogi Wewnętrznego Żaru należeli tybetański buddyjski jogin Milarepa oraz jego uczeń Gampopa. Tonglen z kolei jest to Praktyka Dawania oraz Brania. Praktyka ta polega na pracy ze schematem odruchowego uciekania od doświadczania bólu, jak również na dążeniu do szybkiego uzyskania przyjemności. W swoich założeniach praktyka ta ma na celu rozwijanie współczucie dla wszystkich istot, co w konsekwencji prowadzi do bodhiczitty. Praktyka ta posiada również efekty uboczne. Tutaj efektem ubocznym jest fakt rozwoju życzliwego stosunku do samego siebie oraz wzrost wartości osobowej. Ponadto praktyka ta zmienia cierpienie w taki instrument, który usuwa przeszkody, jakie pojawiają się na drodze do urzeczywistnienia natury umysłu. Praktyka ta narodziła się w Indiach. Została ona sprowadzona do Tybetu w XI wieku. Praktyka ta posiada swój aspekt psychologiczny. Lajajoga natomiast stanowi hinduistyczny system praktyki jogi. Praktyka ta jest oparta na rozwijaniu ćakr, jak również ma na celu budzeniu energii kundalini. Cel...

Jantra
Jantra jako jedno z ćwiczeń lajajogi pozwala na łączenie się z wyższymi istotami niebiańskimi. Natomiast ćwiczenia typu asany polegają na pozycjach medytacyjnych. Do takich pozycji należą między innymi następujące pozycje: siedzące, a w tym siad klęczny oraz lotos, stojące, czyli drzewo, leżące, czyli śawasana oraz spacerowanie. Wszystko to musi odbywać się z odpowiednim skupieniem. W przypadku tego typu jogi praktykuje się wiele form pokłonów, form półpokłonów, ruchów rytualnych oraz ruchów ofiarniczych. Te wszystkie formy nazywa się sthulla krija. Ponadto lajajoga kojarzona jest jako droga do zjednoczenia z Bogiem. Umożliwiają to praktykującemu odpowiednie modlitwy, czy też medytacje. Tutaj także nie może zabraknąć oddawania czci, czyli na przykład pokłonów, które prowadzą do przebudzenia mocy kundalini. Kundalinijoga stanowi z kolei jeden z najbardziej tajemnych systemów doskonalenia duchowego. Praktyka ta wywodzi się z Indii. Kundalinijoga stanowi tantryczną metodę jogi. Metoda ta polega przede wszystkim na umiejętnym pobudzaniu siły życia, która drzemie u podstawy kręgosłupa....

Indrija śuddhi
Indrija śuddhi jest jednym z etapów jogi. Jest to zaawansowany etap. Polega on na oczyszczeniu zmysłów. Tutaj znajdzie się wiele ćwiczeń. Ćwiczenia ta dotyczą zagadnień seksualności. Ćwiczenia te ponadto mają charakter jednorazowych procesów. Ich celem jest katharsis. Śakti śuddhi z kolei stanowi właściwy etap kultywowania kundalinijogi. Polega on na oczyszczeniu źródła mocy oraz na uwolnieniu kundalini. Chodzi tutaj o to, żeby owa moc mogła osiągnąć właściwą siedzibę ponad głową w lotosie korony o tysiącu płatkach. Kundalinijoga stanowi w hinduizmie trzeci etap praktyki w systemie hathajogi Pradipika. Tutaj praktyki z ćakrami pokrywaja się z systemem lajajogi, a z kolei mudry stanowią podstawę technik całej kundalinijogi. Znajdują się tutaj mudry, czyli gesty oraz pozycje, mantry, czyli dźwięki oraz słowa mocy, jak również jantry, czyli znaki, symbole oraz diagramy. Krijajoga z kolei stanowi odmianę jogi, która jest powiązana z praktykami krija. Krijajoga jest złożona z tzrech praktyk. Są to kolejno: tapas, swadhjaja...