Mantrajoga stanowi jedną ze ścieżek tradycyjnych jogi. Mantrajoga jest to osiąganie mokszy przez recytowanie mantr. Kolejną ścieżką jogi jest Radżajoga i jest to joga królewska. Z kolei Krijajoga, kolejna ścieżka, stanowi odmianę jogi, która znana jest już od starożytności. Adźapajoga jest również odmianą jogi, która jest znana od starożytności. Obecnie joga przeniknęła do zachodniego świata w różnych odmianach, zaczynając od religijnych odmian, poprzez medytację transcendentalną, hathajogę, jogę w medycynie do fitness. Jogę można również przedstawić w ujęciu historycznym. Wyróżniamy tutaj następujące okresy historyczne: joga przedklasyczna, joga klasyczna, joga epicka oraz joga postklasyczna. Joga przedklasyczna powstała w okresie przedklasycznym. Jest to czas, który towarzyszył powstawaniu wczesnych Upaniszad. Joga klasyczna stanowi z kolei jeden z najważniejszych systemów filozofii indyjskiej. Joga epicka przypada natomiast na okres epicki, który trwał w latach od 500 roku przed naszą erą do 200 roku naszej ery. Joga postklasyczna jest to okres, kiedy to powstały formacje takie jak swamich oraz sadhu. Formacje te stosowały oraz popularyzowali różne techniki jogi. Wiedza na temat jogi istnieje od tysięcy lat. Jeśli chodzi o źródła pisane, to joga pojawia się już w czasach około 1000 roku przed naszą erą. W grupie Upaniszad joga pojawia się w około VIII do III wieku przed naszą erą. Grupa Upaniszad należy do wedyjskiego objawienia. Zebranych jest tutaj 20 upaniszad.
Wątki jogastury
Wśród wątków jogastury możemy wyróżnić między innymi następujące wątki: kierunek praktyki oraz stopniowanie zaawansowania. Te wątki dotyczą przebiegu praktyki jogastury. Istnieją trzy kierunki praktyki jogastury. Kierunki te mówią o początku jogi. Początkiem jogi są zatem kolejno: gorliwy wysiłek, czyli tapas, studiowania Wed, czyli svadhyaya oraz skupieniu na Bogu, czyli iśvarapranidhana. Z kolei stopniowanie zaawansowania składa się z dwóch rodzajów ćwiczeń. Są to: ćwiczenia ze świadomością oraz ćwiczenia bez świadomości. Ćwiczenia ze świadomością, czyli samprajnatasamadhi składają się z czterech stopni zatopienia. Są to kolejno: zatopienie z przewagą rozmyślania, czyli vitarka, etap, gdzie zanika rozmyślanie, a na jego miejsce wchodzi rozważanie, cyzli vicara, etap, gdzie nie istnieje już rozmyślanie, pojawia się błogość, czyli ananda oraz etap, gdzie istnieje tylko i wyłącznie czysta świadomość "jestem". Z kolei ćwiczenia bez świadomości, czyli asamprajnatasamadhi przynoszą wyzwolenie. Bhagawadgita stanowi dzieło okresu epickiego Mahabharaty. Dzieło to powstało w latach od 500 roku przed naszą erą do 200...
Hathajogapradipika
Hathajogapradipika stanowi zbiór około 400 dwuwierszy. Zawarte są w niej zasady praktyki hatajogi. Tutaj znajdziemy zalecenia sposobu mieszkania, zachowań, diety oraz takich praktyk jak: pozycja ciała, czyli asana, ćwiczenia oddechowe, czyli pranajama oraz wyrafinowane sposoby oczyszczania, czyli śodhana. Z kolei wśród najważniejszych jogowskich guru warto wymienić następujące nazwiska. Wśród klasycznych jogowskich guru wyróżniamy kolejno Patańdźali–twórcę Jogasutry, Wjasa-twórcę Jogabhaszja, Waćaspati Miśra-twórcę Tattwawajsiaradi, Bhodża-twórcę Radźamartanda oraz Widźńana Bhikszu-twórcę licznych komentarzy do sanskryckich dzieł, w których poruszany był temat jogi. Z kolei wśród współczesnych guru jogi warto wymienić następujące postaci: Sri Sri Ravi Shankar, Maharishi Mahesh Yogi, Paramahansa Jogananda, Swami Wiwekananda, H. David Coulter oraz Shrii Shrii Anandamurti. Jeśli chodzi o samą hathajogę, to tutaj można wymienić następujących guru: Tirumalai Krishnamacharya, B.K.S. Iyengar, Krishna Pattabhi Jois, Śrivatsa Ramaswami, T.K.V. Desikachar oraz A.G. Mohan. Istnieje wiele rodzajów jogi, zarówno w hinduizmie, jak i w buddyzmie. Wśród rodzajów jogi hinduistycznej możemy wymienić między innymi...
Hinduizm
W hinduizmie oraz w buddyzmie występuje wiele odmian jogi. W samej hinduskiej jodzie jest jej wiele odmian. Wśród hinduistycznej jogi możemy między innymi wyróżnić następujące rodzaje jogi: kundalinijoga, lajajoga, lambikajoga, laulikijoga, mahajoga, mantrajoga, nadajoga, radźajoga, samputajoga, sankhjajoga, sannjasajoga, sanrambhajoga, saptangajoga, sparśajoga, swaććhandajoga, czyli joga własnej woli, szadangajoga, czyli sześcioczłonowa joga, śiwajoga, tantrajoga, tarakajoga oraz wahnijoga. Z kolei w jogach buddyjskich wyróżniamy dwa rodzaje jogi i są to kolejno: dhammajoga, czyli tradycjna joga buddyjska oraz Sześć Jog Naropy. Sześć Jog Naropy stanowi cykl praktyk medytacyjnych buddyzmu Diamentowej Drogi. Wśród tych sześciu rodzajach jogi wyróżniamy następujące: joga wewnętrznego żaru, czyli tummo, joga świadomego umierania, czyli phowa, joga przejrzystego światła, czyli osel, joga snu, czyli milam, joga ciała iluzorycznego, czyli gyulu oraz joga stanu pośredniego, czyli bardo. Bardo, czyli Joga Stanu Pośredniego stanowi taką praktykę religijną buddyzmu Diamentowej Drogi, która prowadzi do osiągnięcia całkowitego wyzwolenia. Droga ta prowadzi przez rozpoznanie natury różnych zjawisk...
Milam
Milam, czyli Joga Snu transliteracja Wyliego stanowi praktykę religijną buddyzmu Diamentowej Drogi oraz bon. Droga ta prowadzi do zachowania świadomości podczas snu. Jej celem jest urzeczywistnienie tożsamości natury zjawisk, takich jak sen oraz jawa. Osoba, która praktykuje tą drogę może stwarzać obrazy oraz podróżować we śnie do dowolnych miejsc. Phowa, czyli Joga Przeniesienia Świadomości jest kolejną z praktyk buddyzmu Diamentowej Drogi. Ta droga ma umożliwić osobie praktykującej odrodzenie się w Czystej Krainie Buddy Nieograniczonego Światła po śmierci. W krainie tej będą zapewnione wszystkie warunki do dalszego rozwoju. Znakiem powodzenia tej praktyki jest pojawienie się na czubku głowy niewielkiego fizycznego otworu bądź też kropelki krwi. Tummo, czyli Joga Wewnętrznego Żaru, inaczej mówiąc jeszcze- Joga Ciepła Psychicznego, jest to kolejna z praktyk religijnych buddyzmu Diamentowej Drogi. Droga ta jest związana z opanowaniem subtelnych energii. Opanowanie to jest możliwe poprzez medytacje na nadi,, czyli kanały energii, pranę, czyli wiatry energii oraz bindu, czyli...