Podstawy Jogi

Hathajogapradipika

Hathajogapradipika stanowi zbiór około 400 dwuwierszy. Zawarte są w niej zasady praktyki hatajogi. Tutaj znajdziemy zalecenia sposobu mieszkania, zachowań, diety oraz takich praktyk jak: pozycja ciała, czyli asana, ćwiczenia oddechowe, czyli pranajama oraz wyrafinowane sposoby oczyszczania, czyli śodhana. Z kolei wśród najważniejszych jogowskich guru warto wymienić następujące nazwiska. Wśród klasycznych jogowskich guru wyróżniamy kolejno Patańdźali–twórcę Jogasutry, Wjasa-twórcę Jogabhaszja, Waćaspati Miśra-twórcę Tattwawajsiaradi, Bhodża-twórcę Radźamartanda oraz Widźńana Bhikszu-twórcę licznych komentarzy do sanskryckich dzieł, w których poruszany był temat jogi. Z kolei wśród współczesnych guru jogi warto wymienić następujące postaci: Sri Sri Ravi Shankar, Maharishi Mahesh Yogi, Paramahansa Jogananda, Swami Wiwekananda, H. David Coulter oraz Shrii Shrii Anandamurti. Jeśli chodzi o samą hathajogę, to tutaj można wymienić następujących guru: Tirumalai Krishnamacharya, B.K.S. Iyengar, Krishna Pattabhi Jois, Śrivatsa Ramaswami, T.K.V. Desikachar oraz A.G. Mohan. Istnieje wiele rodzajów jogi, zarówno w hinduizmie, jak i w buddyzmie. Wśród rodzajów jogi hinduistycznej możemy wymienić między innymi następujące rodzaje jogi: abhawajoga, abhjasajoga, adhjatmajoga, agnijoga, amanaskajoga, annajoga, asparśajoga, asztangajoga, bhaktijoga, bhawajoga, dhjanajoga, dźńanajoga, dźapajoga, hamsajoga, hathajoga, kanphatijoga, karmajoga oraz krijajoga.

Podobne artykuły

Jama
Jama, czyli pierwszy stopień ścieżki Radźiajogi, oznacza oczyszczanie. Oczyszczanie to jest złożone z pięciu zakazów biernych. Do tych zakazów należą kolejno: nie zabijać, nie kłamać, nie kraść, żyć wstrzemięźliwie oraz nie przywiązywać się emocjonalnie. Zakazy te są pilnie praktykowane, co ma na celu uchronienie ucznia przed popadaniem w błędne wzorce postępowania. Z kolei Nijama oznacza nabywanie cnót. Na Nijamę składają się kolejno następujące elementy: Szatsampatti, czyli uzdatnienie poszóstne, Wiweka, czyli rozróżnianie rzeczy trwałych od znikomych, Wiraga, czyli moc nie dbająca o wyniki starań oraz Mumukszu, czyli dążenie do oswobodzenia. Szatsampatti składa się kolejno z pięciu następujących elementów: Śama, czyli kontrola nad myślami, Dama, czyli kontrola nad postępkami, Uparama, czyli wytrwałość w utrzymywaniu się na swojej życiowej drodze, Titiksza, czyli cierpliwość w znoszeniu niepowodzeń i przykrości oraz Samadhana, czyli równowaga wewnętrzna. Nijama przez swoją intensywną praktykę ma na celu utworzenie wzorców zachowań wśród uczniów. Asana z kolei jest postawą życiową, która...

Pranajama
Pranajama jest jednym ze stopni Radźiajogi. Oznacza życiowy rytm. Pranajama polega na harmonii życia. Harmonizacja ta polega na tym, żeby dane czynności, jakie wykonuje się w ciągu dnia, były wykonywane według określonego rytmu. Najprościej mówiąc, chodzi tutaj o to, że pora spania powinna wypadać w stałych porach, jedzenie posiłków też powinno być o tych samych porach codziennie, ćwiczenie powinno odbywać się o tych samych porach, jak również praca powinna być wykonywana o tych samych porach. Pratjahara z kolei stanowi władanie uwagą. Jest to pierwszy etap bezpośrednich ćwiczeń umysłowych. Pratjahara polega na tym, żeby wyćwiczyć posługiwanie się zmysłami. Wyćwiczenie polega na tym, żeby móc dowolnie kontrolować zmysły. Dokładniej mówiąc chodzi tutaj o to, że kiedy chce się słyszeć, to wtedy tylko i wyłącznie się słucha i żadne inne zmysły nie odciągają naszej uwagi. W konsekwencji opanowania danych ćwiczeń uczymy się nie ulegać żadnemu ze zmysłów. Dzięki temu uczymy się popadać w...

Medytacje
Medytacja w stopniu Radźijogi o nazwie Dhjana dotyczy wprowadzenia umysłu w taki stan, w którym dochodzi do zatopienia umysłu w obiekcie koncentracji. W konsekwencji osoba praktykująca doznaje wiedzy ogólnej o danym przedmiocie. Samadhi z kolei jest to stan, który umożliwia kontemplację. Stan ten następuje spontanicznie. Występuje po długotrwałej medytacji. W Samadhi sam człowiek staje się obiektem skupienia. To pozwala na wyćwiczenie intuicji. W Polsce współczesna szkoła Radźijogi znajduje się na Światowym Uniwersytecie Duchowym Brahma Kumaris. Adźapajoga stanowi jedną z tradycji jogi. Tradycja ta jest obecna we współczesnym świecie. Tradycji tej ponadto przewodzi Guru Prasad Paramahansa pochodzący z Indii. Co wiecej, nauki tej tradycji wywodza się z wiedzy mitologicznych następujących dziewięciu brahmariszich: Marići, Bhrygu, Angiras, Pulastja, Pulaha, Kratu, Daksza, Atri oraz Wasisztha. Praktyka ta polega na kontroli działań, uczuć oraz dźwięków, na które składają się kolejno: dźwięki wdechu oraz wydechu, siły przyciągania oraz odpychania, kontrola strat energii, jak również cele...

Lokalni przedstawiciele Adźapajogi
Lokalni przedstawiciele Adźapajogi stanowią grupę osób, na którą składają się: instruktor, przewodniczący, kierownik aśramu oraz kierownik ośrodka. Asana natomiast soznaczają siedzenie. Pojęcie to jest używane w dwóch znaczeniach: mata do siedzenia oraz siedzenie w specjalnej pozycji w jodze. Joga klasyczna definiuje aż 84 archetypy pozycji oraz postaw ciała. Z tych wszystkich pozycji 32 siedzenia są najważniejsze. Asany przede wszystkim służą do wzmocnienia oraz uzdrowienia ciała. Do najważniejszych pozycji należą między innymi następujące: pies z twarzą do dołu, drzewo z twarzą w dół, mudra pozdrowienia, półksiężyc, pół skręt kręgosłupa, zwiazany kąt, żuraw, dziecko, skręt Bharadvadża, kobra, koło, kij z czterema kończynami, kij, łuk, król gołebi z jedną nogą, orzel, krowi pysk, pług, małpa, głowa do kolana, wrona, czapla, kogut, żółw, krokodyl, ryba, matsyendra, paw, tańczący Śiwa, skłon rękami do nóg, lotos, pełna łódka, obrócony kąt boczny, obrócony trójkąt, pętla, skłon w siadzie, rozciąganie nóg w rozkroku, świerszcz, świeca, trup, most, doskonała...